تدوین برنامه آموزشی- روان‌شناسی “زندگی سازگار با اتیسم” و اثربخشی آن بر کاهش علائم اتیسم در کودکان مبتلا و کیفیت زندگی مادران آنها، نرگس چیمه و همکاران، فصلنامه ایرانی کودکان استثنایی، ۱۳۹۲.

تدوین برنامه آموزشی- روان شناسی “زندگی سازگار با اتیسم” و اثربخشی آن بر کاهش علائم اتیسم در کودکان مبتلا و کیفیت زندگی مادران آنها
دکتر نرگس چیمه۱، دکتر کارینه طهماسیان۲، دکتر حمیدرضا پوراعتماد۳، هاله افقی۴ و زهره احمدآبادی۵
۱. استادیار دانشگاه شهید بهشتی
۲. استایار دانشگاه شهید بهشتی
۳. کارشناس ارشد روان شناسی
۴. کارشناس ارشد روان شناسی
۵. کارشناس ارشد پژوهش اجتماعی، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده
هدف: هدف از پژوهش، تهیه یک برنامه آموزشی-روانشناختی “زندگی سازگار با اتیسم” برای والدین و بررسی اثربخشی آن بر کاهش علائم اتیسم در کودکان مبتلا به این اختلال و بهبود کیفیت زندگی مادران آنها بود. روش: در این پژوهش ۵۰ نفر از مادران کودکان مبتلا به اتیسم (۲۴ نفر در گروه مداخله و ۲۶ نفر در گروه گواه) مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه مداخله در ده جله آموزشی گروهی دو ساعته شرکت کردند و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند. اثربخشی این مداخله در دو زمان پیش آزمون و پس آزمون توسط مقیاس کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی و چک لیست ارزیابی درمان اتیسم آزمون شد. یافته ها: این مداخله به طور معنی داری علائم اتیسم کودکان (بجز بهداشت جسمی و رفتاری) و نمره کل آزمون کیفیت زندگی مادران را بهبود بخشید. نتیجه گیری: برنامه “زندگی سازگار با اتیسم” با افزایش آگاهی و سازگاری و ارائه راهکارهای انطباق بیشتر مادران با مشکلات رایج کودکان مبتلا به اتیسم، به کاهش مشکلات مادران، بهبود کیفیت زندگی و برخی نشانه های اتیسم منجر می شود.

 

منتشر شده در فصلنامه ایرانی کودکان استثنایی، سال سیزدهم، شماره ۲، ۱۳۹۲

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *